بهترین آبها براى نوشیدن شخص اعم از اینکه در وطن اقامت کند یا مسافر باشد آبى است که چشمه آن از سمت مشرق و سبک و روشن باشد.

گرامى‏ترین آبها علاوه بر صفات فوق آنست که محل پیدایش و خروج آن نیز از طرف طلوع خورشید باشد در تابستان یعنى از سمت مطلع تابستانى.

سالمترین و بهترین آنها آبى است که با داشتن صفات مزبور از محل خود بجوشد و مجراى آن شکاف تپه‏ها و کوههاى خاکى باشد.

آب با وصف مذکور در زمستان سرد و در تابستان ملین طبع است و براى اشخاص محروى بسیار نافعست.

اما آب شور و آبهاى سنگین موجب یبوست معده مى‏شود.

آب برف و آب یخ براى غالب مزاجها مضر و خطرناک است.

آب باران سبک و گوارا و صاف است و براى کلیه‏ى اجسام نافع است در صورتى که زیاد نماند و در مخزن خود زمانى دراز حبس نشود.

اما آب چاه شیرین و صاف است و سودمند میباشد بشرطى که همیشه جریان داشته باشد و در زمین محبوس نشود.

اما آب دره‏ها و گودیها گرم و غلیظاند خصوص در تابستان‏ چون راکد است و آفتاب دائما بر آن میتابد و گاهى خوردن چنین آبى باعث غلبه و تحریک صفراء مى‏شود.

 

طب الرضا علیه السلام / ترجمه امیر صادقى، ص: 78