و من اراد ان لا یشتکى مثانته فلا یحبس البول و لو على ظهر دابته.

کسى که میخواهد از ناراحتى مثانه شکایت نکند بول خود را نگه ندارد و لو اینکه سوار اسب باشد.

بسیارى از مردم در تخلیه ادرار تنبل و مسامحه‏کارند و بعذرهاى غیر موجهى بول خود را حبس میکنند. مشهور است که به لقمان گفتند پسرت را خوب تربیت نکردى زیرا در بین راهى که با او مى‏سپردیم از مرکب پیاده شد و ادرار کرد لقمان فرمود اگر شما میدانستید آنچه را که او میداند از مرکب هم پیاده نمیشدید و همان جا بار خود را سبک میکردید.

بیشتر از سوزش‏هاى مجرائى، تسلسل بول- تقطیع بول- اختلاط با خون و زیادى آن و اختلالات مثانه، ورم پرستات و غیره بر اثر حبس بول است.

ادرار خاصیت اسیدى دارد و چنانچه دفع نشود ایجاد زخم و ناسوریها و بیماریهاى بسیار میکند خصوص اگر وارد مجراى دفع شده باشد و از این جهت بعد از تخلیه ادرار هم بترتیبى باید بقایاى آن را که در مجرى مانده است بیرون فرستاد و براى اینکه ذراتى از ادرار در مجرى باقى نماند نباید ایستاده بول کرد زیرا در حال ایستادن کیسه ادرار (مثانه) بر مجارى دفع مسلط نیست و قطراتى که مثانه آنها را جواب کرده همچنان باقى میماند و عوارض فوق را بوجود مى‏آورد اما در حال نشستن بقدر ضرورت بمثانه فشار وارد مى‏شود و تقریبا چیزى از بقایاى بول در آن نمیماند.

طب الرضا علیه السلام / ترجمه امیر صادقى، ص: 258