ثم اغتسل و اشرب من ساعتک شیئا من المومیائى بشراب العسل الى ...

پس آنگاه غسل کن و همان ساعت قدرى مومیائى با شربت عسل یا عسل کف گرفته بیاشام خوردن این شربت کسرى ترا از ناحیه جماع جبران میکند.

در اینکه خروج و دفع منى در بدن چه گونه تأثیرى دارد هنوز تحقیقات کاملى انجام نگرفته است و تا امروز مسأله بصورت معمائى باقى مانده است و معلوم نشده مایعى که بنام منى از بدن خارج مى‏شود از مایعات ضرورى و مواد لازم بدن است که دفع و خروج آن یکنوع کسرى در بدن ایجاد میکند یا مواد زائدى است که خارج نشدن آن ایجاد اختلالاتى مینماید، آنچه مسلم و محسوس است ضعفى است که بدنبال آن مشاهده میگردد.

بو على سینا معتقد است که وجود این مایع از ضرورات بدن و شرط سلامت و حیات اوست چنان که از او نقل شده که میگفت منى تو عمر تست عمر خویش را نگهدار.

بعضى معتقدند که ضعف نتیجه فعالیت فوق العاده اعصاب و فرسودگى آنها است نه مربوط بخود منى ولى بعید نیست که هر دو دخالت در حفظ بدن و ایجاد ضعف داشته باشند.

شاید بعضى از عبارت متن همچه استفاده کنند که امام علیه السلام ضعف را ناشى از خروج منى میداند و بودن این مایع را براى حفظ قوت و سلامت بدن لازم میشمرد ولى آنچه از آن فهمیده مى‏شود ضرورى بودن این مایع است در بدن و لو اینکه صرفا بخاطر سرمایه نسل باشد و هیچ گونه دخالتى در تقویت بدن نداشته باشد.

طب الرضا علیه السلام / ترجمه امیر صادقى، ص: 301